Chocola, want dat is een belangrijk onderdeel van de schrijfworkshop zoals schrijfcoach Yoeke Nagel die graag geeft. “We schrijven vaak te moeilijk,” vindt zij. “Als we praten komen de woorden zonder problemen onze mond uit. Maar bij schrijven stellen we allerlei rare eisen aan onszelf. Er worden vaak woorden in gebruikt die je nooit zou uitspreken. Maar als je een stukje schrijft over chocola wordt schrijven weer gewoon. Hoe het ruikt, hoe het voelt als het eerste laagje al een beetje smelt in je hand, hoe het klinkt als je er een hapje van afbijt en ahhhh, natuurlijk ook hoe het smaakt, als het langzaam uit elkaar valt op je tong en je hele mond vult met die smeuïge golf genot… “

Gewoon schrijven dus, is de boodschap. Niet moeilijk doen. ’t Hoeven geen meesterwerken te zijn, die maken anderen al. De opdracht is dan ook steeds: schrijf een stukkie. Varieer. Probeer het eens anders te schrijven dan je gewend bent te doen. Maar maak het vooral niet te goed, want dat is ontmoedigend voor de anderen.

De Wijkschrijvers oefenen dus met het beschrijven van chocola. Maar het is ook leuk om precies te beschrijven wat er gebeurt als je boos bent. Of verliefd. Of verdrietig. Hoe verandert je temperatuur? Je hartslag? Je ademhaling? Kriebelt het opeens onder je huid of lijkt het alsof die zich strak om je heen trekt?

Als de Wijkschrijfavond afgelopen is, hebben de wijkschrijvers heel wat geschreven. Da’s mooi. Want wie meer wil met schrijven moet schrijfuren maken, zoals een piloot vlieguren moet maken voor hij in z’n eentje de lucht in mag. Voor Wijkschrijvers geldt dat niet. Ook wie nog nooit een stukje had geschreven, wie onder de tien is of zo dyslectisch als een schuifdeur op wielen, kan een stukje schrijven voor de website van Zon op Zuid.

Een verslag van een bijeenkomst met de kunstenaar bijvoorbeeld.

Of een gesprekje daarover met de buurvrouw.

Een gedicht dat zomaar op kwam zetten.

Kort. Lang. Maakt niet uit. Via geschreven teksten halen we de geschiedenis naar de toekomst.

Stuur je geschreven bijdragen naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Wijkschrijf 1

Mijn kamer

Mijn kamer is helemaal van mij. Ik woon erin en hij past me als een warme trui. Als ik moe ben of grieperig, dan steek ik een kaarsje aan voor mezelf. Dan slaat mijn kamer zijn armen om me heen en maakt onhoorbare bromgeluidjes in mijn oor. Pompiedom, trrrrommpiedowiejee. Je hoort het niet maar het werkt goed. Daar staat mijn bank, waar ik graag een beetje schuin op hang tegen de leuning, zo, als ik t.v. kijk. Het rode kussen zit het fijnste omdat ik het van mijn moeder kreeg. En hier, waar we nu zitten, dat is mijn tafel. Dat donkere plekje, in de vorm van een piepklein eitje, is van toen ik nog rookte. Je krijgt het er niet af. Het is allemaal niet perfect, maar het zit me goed. Mijn kamer is als een warme trui en ik draag ‘m graag.

Dit zijn de ansichtkaarten van de wijken in Arnhem-Zuid. ( klik op de ansichtkaart naar wens om hem in groot formaat te bekijken en/of op te slaan op de computer. )